Στη βραδινή τηλεόραση ένας αναλυρής έλεγε ότι ο Μητσοτάκης ταπεινώθηκε μπροστά στον Ερντογάν. Την επομένη πρόσεξα στα μανταλάκια πρωτοσέλιδο που εξηγούσε για ποιο λόγο ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε «σκυφτός» στην Αγκυρα. Ομολογώ ότι δεν μπήκα στον κόπο να αναζητήσω την ανάλυση Βελόπουλου αν και μπορώ να κάνω ασφαλείς υποθέσεις για το περιεχόμενο χωρίς να υποστώ ακρόαση ή ανάγνωση. Εντάξει, αυτό συμβαίνει από το 1974 και μετά. Για κάθε επαφή με τους Τούρκους υπάρχει κάποιος που θα τεντώσει το δάχτυλο και θα δείξει τον προδότη. Ομως αυτή είναι μισή δουλειά. Δεν αρκεί να καταγγέλλεις τη μειοδοσία. Οφείλεις και να υποδείξεις τον ενδεδειγμένο τρόπο δράσης και αντίδρασης. Και εδώ υπάρχει έλλειμμα. Δεν ακούω προτάσεις. Τι πρέπει να κάνει την επόμενη φορά ο Μητσοτάκης όταν προκληθεί από τον Ερντογάν; Να τον αρχίσει στις κουτουλιές; Στα μπινελίκια; Να το κάνει ροντέο; Να διακόψει τον διάλογο; Ωραία είναι όλα αυτά. Σηκώνουν και ποπ κορν υπό τον ήχο εμβατηρίων. Και μετά; Κανένας δεν μας εξηγεί τι θα συμβεί μετά.

Η φαιδρότητα είναι σαν μια κορδέλα που μας τυλίγει. Δείτε τις αντιδράσεις για το Μακεδονικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαλεί την κυβέρνηση που ζητεί τήρηση της Συμφωνίας των Πρεσπών. «Τώρα η Συμφωνία είναι καλή και η ΝΔ ζητεί την εφαρμογή της» είναι το σχόλιο από την Κουμουνδούρου. Δηλαδή πού βρίσκεται η έκπληξη; Τι περίμεναν δηλαδή; Να αφήσει η κυβέρνηση τους γείτονες να παραβιάζουν μία συμφωνία επειδή, ως αντιπολίτευση, είχε διαφωνήσει με το περιεχόμενό της; Δεν λέω, έχει την πλάκα του. Η κυβέρνηση σε έξαλλη κατάσταση να κουνάει στον αέρα τις σελίδες της Συμφωνίας. Μεταξύ μας, μια χαρά της ήρθε. Τα μνημόνια επικύρωσης μένουν εδώ και χρόνια στο συρτάρι για να κρατηθεί ο Σαμαράς σε ελεγχόμενους τόνους. Τώρα πάει, έφυγε αυτό το άγχος, τουλάχιστον για μία τριετία.

Τι είναι όλα αυτά; Τίποτα δεν είναι. Σαπουνόφουσκες λαϊκίστικης μικροκομματικής σπέκουλας που, ευτυχώς, δεν έχουν καμία ουσιαστική επίδραση. Απλώς συχνά δεν μας επιτρέπουν να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν υπέρ των εθνικών συμφερόντων. Και τα ελληνοτουρκικά πάνε μια χαρά.

Related Posts