ΟΙ “ΚΟΥΤΣΕΣ ΠΑΠΙΕΣ”

Εμανουέλ Μακρόν

«Lame ducks»: επί λέξει «κουτσές πάπιες», ουσιαστικά ανίσχυρους πια πολιτικούς χαρακτήρισε τις προάλλες το Politico τόσο τον Εμανουέλ Μακρόν όσο και τον Ολαφ Σολτς, με αφορμή την επίσημη, τριήμερη επίσκεψη του γάλλου προέδρου στη Γερμανία. Οι οικονομίες τους πάσχουν, επιχειρηματολογούσε, η μεταξύ τους σχέση είναι κάκιστη και στις ευρωεκλογές αναμένεται να δεχθούν γερό ράπισμα: η Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν προηγείται της μακρονικής συμμαχίας έως και με διπλάσιο ποσοστό, το SPD του Σολτς πιθανόν να έρθει τρίτο κόμμα εξαιτίας της AfD. Η θέση τους λοιπόν στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τα ανώτερα ευρωπαϊκά αξιώματα που θα ακολουθήσουν τις ευρωεκλογές θα είναι αποδυναμωμένη.

Ολαφ Σολτς

Το Politico δεν έχει εντελώς άδικο, λίγο όμως υπερβάλλει. Ο λόγος του Παρισιού και του Βερολίνου δεν θα πάψει να βαρύνει μονομιάς μετά τις εκλογές – και ευτυχώς. Καλό είναι λοιπόν να κρατήσουμε κατά νου πως οι πληροφορίες θέλουν τον Μακρόν να ελίσσεται παρασκηνιακά από καιρό προκειμένου να γίνει ο Μάριο Ντράγκι, ο πρώην διοικητής της ΕΚΤ και πρωθυπουργός της Ιταλίας, επικεφαλής της επόμενης Κομισιόν. Και πως μόλις πρόσφατα, δηλαδή μετά την τριήμερη επίσκεψη του Μακρόν στον Σολτς, υψηλόβαθμο στέλεχος του SPD, ο Μάρκους Τονς, άφησε ανοιχτό αυτό ακριβώς το ενδεχόμενο: να στηρίξει ο Σολτς τον Ντράγκι αντί για την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

ΟΙ ΜΟΝΟΜΑΧΟΙ

Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

Το φλερτ της με την Τζόρτζια Μελόνι, οι έπαινοι που της επιφυλάσσει («Εχει εδραιώσει τη θέση της μεταξύ αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων», «ξεκάθαρα φιλοευρωπαία»), η άρνησή της να αποκλείσει μετεκλογικά μια συνεργασία με την ίδια και το κόμμα της στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωκοινοβούλιο, έχουν ήδη στρέψει εναντίον της τους ευρωπαίους Σοσιαλιστές (που την είχαν στηρίξει το 2019) και τους Πράσινους (που δεν την είχαν στηρίξει αλλά είχαν εκτιμήσει κατόπιν την αφοσίωσή της στην Πράσινη Συμφωνία). Οσο για το Renew, ο Μακρόν έχει πάψει από καιρό να είναι φαν της. Οι πιθανότητες λοιπόν της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να επανεκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν όλο και μειώνονται.

Μάριο Ντράγκι

Το Παρίσι βλέπει τον «Σούπερ Μάριο» ως έναν βασικό σύμμαχο στην επόμενη μάχη του εντός του ευρωπαϊκού μπλοκ: την εύρεση τρισεκατομμυρίων ευρώ, σε δημόσιες επενδύσεις, ώστε να μπορέσει να ανταγωνιστεί η ΕΕ την Κίνα και τις ΗΠΑ, τις δύο βιομηχανικές υπερδυνάμεις. Για να αναλάβει ωστόσο αυτός επικεφαλής της Κομισιόν, θα πρέπει να τον προτείνει η Τζόρτζια Μελόνι (προφανώς και δεν είναι ιδεολογικοί σύμμαχοι) και να τον δεχθούν τόσο το ΕΛΚ όσο και ο σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Σολτς (με κίνδυνο περαιτέρω αναταράξεων στον κυβερνητικό συνασπισμό του). «Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να φτάσουμε εκεί» παραδέχεται ο γάλλος ευρωβουλευτής Πασκάλ Κανφέν. Εχουν όμως συμβεί και πιο περίεργα.

ΟΙ ΠΕΡΙΖΗΤΗΤΟΙ

Τζόρτζια Μελόνι

Τη φλερτάρει και η Ούρσουλα φον Ντερ Λάιεν, η οποία φοβάται ότι χωρίς αυτήν δεν θα έχει τις απαραίτητες ψήφους για να επανεκλεγεί, και η Μαρίν Λεπέν, η οποία της πρότεινε εμμέσως πλην σαφώς να ενώσουν τις δυνάμεις τους και τις ευρωομάδες τους στο Ευρωκοινοβούλιο ώστε να φτιάξουν μία «υπερομάδα». Ως καλή τακτικίστρια όμως η ίδια η Τζόρτζια Μελόνι φροντίζει να κρατάει καλά κρυμμένα τα χαρτιά της, θριαμβολογώντας παράλληλα για το γεγονός ότι η Ιταλία δεν ακολουθεί πλέον τη Γαλλία και τη Γερμανία αλλά ηγείται: «Αν με βοηθήσουν οι Ιταλοί, μπορούμε να αλλάξουμε την Ευρώπη» διακήρυξε πρόσφατα κάνοντας σιβυλλικά λόγο για μια «διαφορετική πλειοψηφία στο Ευρωκοινοβούλιο».

Ντόναλντ Τουσκ

Μαζί με την Τζόρτζια Μελόνι, καθώς και την εσθονή πρωθυπουργό Κάγια Κάλας, συμπεριελήφθη από το Politico – στο ίδιο εκείνο κομμάτι που χαρακτήριζε «lame ducks» τον Μακρόν και τον Σουλτς – στους νέους «ισχυρούς παίκτες» της ευρωπαϊκής σκηνής. Ανώτεροι ευρωπαίοι αξιωματούχοι υπογράμμιζαν πως ο φιλοευρωπαίος Τουσκ, που επέστρεψε τον Δεκέμβριο στον πρωθυπουργικό θώκο της Πολωνίας κλείνοντας οκτώ χρόνια αντιευρωπαϊκής παρέκκλισης της χώρας, αποτελεί πλέον μια υπολογίσιμη δύναμη – βοηθά σε αυτό και η αναβίωση του Τριγώνου της Βαϊμάρης, από το Παρίσι, το Βερολίνο και τη Βαρσοβία. Οι ίδιοι αξιωματούχοι ωστόσο επισήμαναν τον κίνδυνο να βρεθούν Παρίσι και Βαρσοβία να ανταγωνίζονται για ρόλους-κλειδιά στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

ΟΙ ΔΑΚΤΥΛΟΔΕΙΚΤΟΥΜΕΝΟΙ

Μαρίν Λεπέν

Δεδομένης της εκστρατείας «αποδαιμονοποίησης» που εφαρμόζει από το 2011 και της εκστρατείας «κανονικοποίησης» που διεξάγουν την τελευταία διετία η ίδια και το κόμμα της στη Γαλλία, λογικό ήταν να ζητήσει η Μαρίν Λεπέν την εκδίωξη της «τοξικής» AfD από την ευρωομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία (ID). Ετσι όμως η ID χάνει κάπου 17 ευρωβουλευτές στο επόμενο Ευρωκοινοβούλιο και μαζί τις ελπίδες να ξεπεράσει σε δύναμη το αντίπαλο (ακρο)δεξιό δέος, τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές (ECR). Εξού και η πρόταση που απηύθυνε στη Μελόνι η Λεπέν να ενώσουν μετεκλογικά τις δυνάμεις τους. Ευτυχώς για την ΕΕ, πάντως, «ενότητα» και «Ακροδεξιά» δεν πολυσυμβαδίζουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Βίκτορ Ορμπαν

Το κόμμα του, το Fidesz, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το ΕΛΚ το 2021. Εκτοτε οι ευρωβουλευτές του Βίκτορ Ορμπαν είναι «μη εγγεγραμμένοι», κάτοικοι μιας άγονης γης από την οποία ο ούγγρος πρωθυπουργός θέλει απεγνωσμένα να φύγουν. Το πού θα πάνε οι 14 ευρωβουλευτές που αναμένεται να εκλέξει είναι μία από τις άγνωστες παραμέτρους που θα βαρύνουν στη διαμόρφωση του επόμενου Ευρωκοινοβουλίου. Ο ίδιος έχει καταστήσει σαφές ότι προτιμά τους ECR. Αρκετά μέλη τους ωστόσο – τα Αδέλφια της Ιταλίας της Μελόνι, το πολωνικό PiS… – δυσανασχετούν στην ιδέα μιας συγκατοίκησης με το φιλορωσικό Fidesz. Με την AfD εκτός ID, ίσως αυτή η τελευταία γίνει πιο ελκυστική για τον Ορμπαν.

Related Posts