Οπότε, ενόψει συνεδρίου, είναι μάλλον ασύμφορο για τον λίγων μηνών πρόεδρο να τους βάλει απέναντι. Οι κανόνες της ρεαλπολιτίκ, βέβαια, δεν περιορίζουν την υπεραισιοδοξία κάποιων, που ελπίζουν ότι ο Κασσελάκης θα πετάξει έξω απ’ την κουζίνα της Κουμουνδούρου και το χοντρό αλάτι το οποίο κάνει λύσσα το αντιπολιτευτικό ύφος του κόμματος και τα συστατικά που το κάνουν άνοστο, όπως πέταξε τη σάλτσα pummaro. Θα αποκτούσε άραγε έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ περισσότερες πιθανότητες να απευθυνθεί στο ευρύ κοινό και να μην πέσει στην τρίτη θέση τον Ιούνιο; Σίγουρα μια απομάκρυνση του Σφακιανού απ’ την κοινοβουλευτική βιτρίνα δεν θα περνούσε απαρατήρητη – ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως ούτε ο Τσίπρας δεν τόλμησε να συγκρουστεί μέχρι τέλους μαζί του. Ωστόσο, οι πολιτικές προσωπικότητες της πλειονότητας των στελεχών τα οποία βρέθηκαν απ’ την εσωκομματική μάχη δίπλα στον αρχηγό – κερδίζοντας έπειτα μια θέση στον στενό του κύκλο και στις ανώτερες βαθμίδες της κομματικής ιεραρχίας – δείχνουν πως το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Γιατί συνοψίζεται σε εκείνο το τσιτάτο του μάνατζμεντ για την κλάση των εργαζόμενων που προσλαμβάνουν οι πρωτοκλασάτοι και οι δευτεροκλασάτοι μάνατζερ.

Related Posts