Είκοσι δύο βρετανοί βετεράνοι της D-Day, οι νεότεροι, σχεδόν 100 ετών, διέσχισαν τη Μάγχη για να τιμήσουν την 80ή επέτειο από την απόβαση στη Νορμανδία, αποτελώντας ουσιαστικά το λεπτό νήμα που συνδέει το σήμερα με τις ηρωικές πράξεις δύο ή τριών γενεών πίσω, όταν περίπου 150.000 στρατιώτες των συμμαχικών δυνάμεων ξεκίνησαν μια διά θαλάσσης εισβολή στη Δυτική Ευρώπη που βοήθησε να τερματιστεί ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Ο Ρον Χέιγουορντ, βετεράνος που έχασε τα πόδια του πολεμώντας στη Γαλλία τρεις εβδομάδες μετά την D-Day, είπε απευθυνόμενος στο πλήθος που συγκεντρώθηκε στο Πόρτσμουθ την Τετάρτη: «Εκπροσωπώ τους άνδρες και τις γυναίκες που έβαλαν τη ζωή τους σε αναμονή για να πάνε να αγωνιστούν για τη δημοκρατία και την πατρίδα τους. Είμαι εδώ για να τιμήσω τη μνήμη και την κληρονομιά τους και να διασφαλίσω ότι η ιστορία τους δεν θα ξεχαστεί ποτέ».

Δεν θα υπάρξουν πολλές άλλες ευκαιρίες να είναι παρόντες επιζώντες στην τελετή μνήμης, ενώ αυτή τη φορά η παρουσία του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι στη Γαλλία είναι μια υπενθύμιση ότι ένα μέρος της Ευρώπης βρίσκεται στη δίνη του μεγαλύτερου πολέμου από το 1945.

Αν πει κανείς ότι η D-Day ήταν ένα επικίνδυνο εγχείρημα, θα το υποβαθμίσει: 4.441 βρετανοί, αμερικανοί, καναδοί και άλλοι σύμμαχοι στρατιώτες εκτιμάται ότι σκοτώθηκαν στις 6 Ιουνίου 1944 – και τουλάχιστον αντίστοιχος αριθμός Γερμανών.

Ενώ οι ηγέτες που είναι παρόντες στους εορτασμούς στη Νορμανδία – ο βασιλιάς Κάρολος, ο Ρίσι Σούνακ, ο Τζο Μπάιντεν, ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Ολαφ Σολτς – καταφέρνουν να περάσουν το κατάλληλο μήνυμα, πολλοί από αυτούς που εκπροσωπούν τις δυνάμεις του διχασμού δεν είναι παρόντες, ιδίως ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο αρχιτέκτονας της εισβολής στην Ουκρανία.

Το σημείο που επελέγη για την ομιλία του αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν είναι αυτό ακριβώς από το οποίο πριν από σαράντα χρόνια ένας Ρεπουμπλικανός πρόεδρος, ο Ρόναλντ Ρίγκαν, μίλησε μπροστά σε ένα ακροατήριο βετεράνων του στρατού και δικαίωσε τον αγώνα τους, με όρους που δεν θα ήταν αναγνωρίσιμοι με βάση την κοσμοθεωρία του Ντόναλντ Τραμπ.

«Στην Αμερική αποκομίσαμε πικρά διδάγματα από δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Είναι καλύτερα να είμαστε εδώ έτοιμοι να προστατεύσουμε την ειρήνη παρά να βρίσκουμε τυφλά καταφύγιο πέρα ​​από τη θάλασσα, σπεύδοντας να ανταποκριθούμε μόνο αφού η ελευθερία θα έχει χαθεί» είχε δηλώσει ο Ρίγκαν. Τοποθέτηση πολύ διαφορετική από σχόλια του Τραμπ ότι θα αρνιόταν να υπερασπιστεί τα μέλη του ΝΑΤΟ που δεν ξοδεύουν αρκετά για την άμυνα.

Δύο χρόνια με πρωτοσέλιδες ειδήσεις για την Ουκρανία – αλλά και τη σύγκρουση στη Γάζα, με σοβαρές απώλειες αμάχων – αποτελούν υπενθύμιση για το ότι υπάρχουν κάποιοι που φαίνεται να προτιμούν τη σύγκρουση από τη σταθερότητα.

Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και ίσως και από το 1945 ήταν ευκολότερο η σταθερότητα και η ασφάλεια στην Ευρώπη να θεωρούνται δεδομένες, εν μέρει με τη βοήθεια του στρατιωτικού συμφώνου του ΝΑΤΟ και της οικονομικής συμμαχίας της ΕΕ, αλλά και λόγω της ζοφερής ανάμνησης μιας γενικευμένης σύγκρουσης.

Ομως, η ενίσχυση της εθνικιστικής ρητορικής για πρώτη φορά στη χώρα υποδηλώνει ότι δεν είμαστε αρκετά προσεκτικοί. Αν αυτή η έλλειψη μέριμνας επεκταθεί, όπως δείχνουν οι ιστορίες των επιζώντων της D-Day, οι απλοί άνθρωποι θα σηκώσουν το μεγαλύτερο βάρος.

Related Posts