Πολλαπλούς πυραύλους κρουζ εκτόξευσε χθες στα ανοιχτά των ανατολικών της ακτών η Βόρεια Κορέα, μόλις λίγες ημέρες αφότου δοκίμασε έναν νέο στρατηγικό, όπως τον χαρακτήρισε, πύραυλο κρουζ ονόματι «Pulhwasal 3-31», υποδηλώνοντας ότι φέρει τη δυνατότητα πυρηνικών όπλων. Ενθαρρυμένη από την πρόοδο που έχει σημειώσει στην ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων, καθώς και την ενίσχυση της συνεργασίας της με τη Ρωσία και την Κίνα, η Πιονγκγιάνγκ κλιμακώνει την αντιπαράθεσή της με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της. Αξιωματούχοι στην Ουάσινγκτον και τη Σεούλ αναγνωρίζουν πως πιθανόν να συνεχίσει ή και να εντείνει τις προκλητικές της ενέργειες, επισημαίνοντας ωστόσο πως δεν έχουν εντοπίσει ενδείξεις ότι σκοπεύει να αναλάβει άμεση στρατιωτική δράση. Αναλυτές, όμως, θεωρούν πως η θεαματική πολιτική στροφή που έκανε αυτόν τον μήνα ο Κιμ Γιονγκ Ουν, αποκηρύσσοντας τη μακροχρόνια προσήλωση της χώρας του στον στόχο μιας επανένωσης με τον Νότο, άνοιξε ένα νέο, επικίνδυνο στάδιο στην παγωμένη σύγκρουση ανάμεσα στις δύο Κορέες – και πιθανόν να θέτει τις ιδεολογικές βάσεις για έναν νέο πόλεμο.

«Η κατάσταση στην Κορεατική Χερσόνησο είναι περισσότερο επικίνδυνη από ό,τι έχει υπάρξει οποιαδήποτε άλλη στιγμή από τις αρχές Ιουνίου του 1950», τόνισαν χαρακτηριστικά ο βετεράνος αμερικανός διπλωμάτης Ρόμπερτ Κάρλιν και ο πυρηνικός επιστήμονας Ζίκρφριντ Χέκερ σε πρόσφατο άρθρο γνώμης τους για τη δεξαμενή σκέψης Stimson Center στην Ουάσιγκτον. «Πιστεύουμε ότι, όπως και ο παππούς του το 1950, ο Κιμ Γιονγκ Ουν έχει λάβει μια στρατηγική απόφαση να πάει σε πόλεμο», πρόσθεσαν.

Το «όραμα» και ο σκοπός

Επί δεκαετίες, η Πιονγκγιάνγκ παρουσίαζε τους Νοτιοκορεάτες ως συμπατριώτες που κρατούνται όμηροι από ένα «καθεστώς – μαριονέτα» των ΗΠΑ στη Σεούλ. Οπως σημειώνουν οι «Financial Times», η ιερή αποστολή απελευθέρωσής τους από τον ιμπεριαλιστικό ζυγό προσέφερε στους ηγέτες της Βόρειας Κορέας νομιμοποίηση και στους καταπιεσμένους υπηκόους τους μια αίσθηση ηθικού σκοπού. Ολα αυτά όμως έγιναν σκόνη όταν ο Κιμ είπε στο (διακοσμητικό) κοινοβούλιο της Βόρειας Κορέας, στις 16 Ιανουαρίου, ότι «η σχέση Βορρά – Νότου δεν είναι πλέον μια σχέση συγγένειας ή ομοιογένειας, αλλά μια σχέση δύο εχθρικών χωρών, μια ολοκληρωμένη σχέση δύο εμπόλεμων εν μέσω πολέμου». Το καθεστώς προχώρησε γρήγορα στην εφαρμογή του νέου οράματος. Η γιγάντια Αψίδα της Επανένωσης, ένα μνημείο ύψους 30 μέτρων στην Πιονγκγιάνγκ που είχε χαρακτηριστεί «έκτρωμα» από τον Κιμ στην επίμαχη ομιλία του, κατεδαφίστηκε. Προπαγανδιστικοί μηχανισμοί απευθυνόμενοι στο νοτιοκορεατικό κοινό, οργανώσεις υπέρ της επανένωσης και κρατικοί φορείς για τη διευκόλυνση του ενδοκορεατικού τουρισμού καταργήθηκαν. Σύμφωνα με τη Ρέιτσελ Μίνγιανγκ Λι, ερευνήτρια στο Stimson Center, ο Κιμ έθεσε σε εφαρμογή «μία θεμελιώδη αλλαγή στην πολιτική της Βόρειας Κορέας έναντι της Σεούλ» – αφού πρώτα «έβαλε τις στρατιωτικές και νομικές βάσεις για τη χρήση πυρηνικών όπλων εναντίον της Νότιας Κορέας αν και όποτε χρειαστεί».

Τα πυρηνικά όπλα

Το 2021, ο Κιμ ανακοίνωσε επιτάχυνση των προσπαθειών ανάπτυξης και δοκιμής τακτικών πυρηνικών όπλων ικανών να πλήξουν στόχους στη Νότια Κορέα. Την επόμενη χρονιά, αναθεώρησε την πυρηνική νομοθεσία της χώρας του ώστε να επιτρέπει προληπτικά πλήγματα σε ένα ευρύ φάσμα σεναρίων. Σύμφωνα με τη Λι, η απόρριψη της δυνατότητας ενοποίησης με ειρηνικά μέσα ήταν, για τον Κιμ, το επόμενο λογικό βήμα. «Είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί η χρήση πυρηνικών όπλων κατά της Νότιας Κορέας όταν ο Νότος παραμένει κομμάτι του κορεατικού έθνους», επισημαίνει. «Αυτό δεν σημαίνει πως ο Κιμ έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε πόλεμο. Αλλά οι πράξεις του υποδηλώνουν ότι θα είναι πιο πρόθυμος να αναλάβει στρατιωτική δράση από ό,τι στο παρελθόν».

Related Posts